BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
METHOD:PUBLISH
CALSCALE:GREGORIAN
PRODID:-//WordPress - MECv7.34.2//EN
X-ORIGINAL-URL:https://ids.dev.nanecie.pl/
X-WR-CALNAME:Instytut Dobrej Śmierci
X-WR-CALDESC:Instytut Dobrej Śmierci to przestrzeń dialogu i edukacji o przemijaniu, śmiertelności i sprawach ostatecznych
X-WR-TIMEZONE:Europe/Warsaw
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
X-LIC-LOCATION:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20260329T030000
RRULE:FREQ=YEARLY;BYMONTH=03;BYDAY=-1SU
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20261025T020000
RRULE:FREQ=YEARLY;BYMONTH=10;BYDAY=4SU
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
X-MS-OLK-FORCEINSPECTOROPEN:TRUE
BEGIN:VEVENT
CLASS:PUBLIC
UID:MEC-8ec2ba5e96ec1c050bc631abda80f269@ids.dev.nanecie.pl
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20230329T190000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20230329T210000
DTSTAMP:20230306T125235Z
CREATED:20230306
LAST-MODIFIED:20230306
PRIORITY:5
SEQUENCE:1
TRANSP:OPAQUE
SUMMARY:W końcu o końcu: Czego uczą nas tradycyjne rytuały pożegnania?
DESCRIPTION:W każdą ostatnią środę miesiąca Anja Franczak i Maria Wiśniewska spotykają się z innymi osobami z Kolektywu Instytutu Dobrej Śmierci, żeby porozmawiać o życiu i o śmierci. Tym razem zaproszenie przyjęły Katarzyna Jackowska-Enemuo, Monika Stasiak i Marta Tarnowska.\nWiele osób w Polsce jeszcze pamięta, że pogrzeby kiedyś wyglądały inaczej. Osoba zmarła zostawała w domu przez całą dobę albo nawet kilka dni. Wokół niej gromadziła się wspólnota, żegnająca ją pieśniami, modlitwami i swoją obecnością. Czy dzisiaj brakuje nam takich rytuałów?\nŻyjemy w czasach, w których wiele osób boi się bezpośredniego kontaktu ze zmarłymi. Dobrze, że możemy sięgnąć po wsparcie profesjonalistów z domów pogrzebowych – ale może jednak zbyt szybko oddajemy ważne sprawy w cudze ręce? Tradycyjne rytuały pożegnania dawały osobom w nich uczestniczącym poczucie wspólnoty i sprawczości. Tworzyły też działającą według znanych zasad strukturę, będącą dla bliskich oparciem w obliczu straty. Scedowanie tych praktyk na innych, może pozostawiać trudną do zapełnienia pustkę.\nO tym, jakie działania wiązały się z pożegnaniami w kulturze tradycyjnej, jaki był ich sens oraz co z nich może być dzisiaj przydatne dla nas w zetknięciu ze śmiercią i żałobą, porozmawiamy już 29 marca. Będzie nam miło spędzić wieczór z Wami w przestrzeni otwartego dialogu na platformie Zoom. Przez pierwszą godzinę zapraszamy Was do słuchania, a w drugiej godzinie możecie dołączyć do rozmowy i zadawać pytania.\nTUTAJ ( https://ids.dev.nanecie.pl/product/w-koncu-o-koncu-22-2-2023/ ) możesz się zapisać.\nWYBIERZ CENĘ:\nCena za udział w spotkaniu jest elastyczna. Wybierz cenę, która będzie dla Ciebie adekwatna.\nKupując bilet wspierasz działalność Instytutu Dobrej Śmierci. Bardzo Ci dziękujemy!\nSpotkania W KOŃCU O KOŃCU odbywają się online na platformie Zoom.\nPo zakupie biletu otrzymujesz od nas mail z linkiem do zalogowania się.\n \nKATARZYNA JACKOWSKA-ENEMUO\nZ wykształcenia antropolożka kultury, z natury wędrownica, z zawodu śpiewaczka, akordeonistka, a także zbieraczka i opowiadaczka historii. Koncertuje, opowiada, prowadzi warsztaty, zarówno na festiwalach, jak też na ulicach, w domach dziecka i więzieniach. W 2020 roku, w odpowiedzi na śmierć córki, Naomi, stworzyła projekt „Nieuchronne” z muzyką i opowieściami. Autorka książek „Tkaczka chmur” i „Między światem a zaświatem”.\nnieuchronne.pl\nMONIKA STASIAK\nAntropolożka kultury. Przygotowuje i prowadzi świeckie rytuały przejścia oraz ceremonie humanistyczne związane z cyklem życia ludzkiego. Towarzyszy osobom w ważnych dla nich momentach: przy powitaniu dzieci w rodzinie, wkraczaniu w dorosłość, przyjmowaniu na siebie nowych ról i pożegnaniu bliskich osób.\nnaprogu.pl\nMARTA TARNOWSKA\nSocjolożka. Uczennica kurpiowskich śpiewaków pogrzebowych. Współzałożycielka Ziemskiego lamentu, śpiewaczej praktyki pieśni żałobnych z wiejskiej tradycji w wyborze odpowiednim do opłakiwania katastrofy klimatycznej. Poszukuje sposobów reinterpretacji elementów wiejskich obrzędów pogrzebowych w warunkach miejskich, m. in. współprowadzi spotkania śpiewacze poświęcone współczesnej reinterpretacji wiejskich pieśni pogrzebowych.\nZiemski lament\nZdjęcie: Rodzina przy zmarłym, Pożegnanie w domu zmarłego p. Mieczysława Mazura, Ozjomoje, Kazachstan, fot. J. Stempin, 1991 r. Źródło: Cyfrowe Archiwum im. J. Burszty.
URL:https://ids.dev.nanecie.pl/events/w-koncu-o-koncu-29-3-2023/
CATEGORIES:DIALOG: Spotkania i dyskusje
LOCATION:Platforma ZOOM
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://ids.dev.nanecie.pl/wp-content/uploads/2023/03/Rodzina-czuwa-nad-osoba-zmarla.jpeg
END:VEVENT
END:VCALENDAR
